Eenkennig?!

Volgens mijn ouders begin ik eenkennig te worden. Volgens hen begon het op oudjaarsdag. We waren bij Frank, Natasja en Famke. Toen Frank mij vast wilde houden, zette ik het op een brullen. Zelfs de volgende dag wilde ik nog niet zonder brullen. En vorige week donderdag kwamen opa en oma Scholten mij ophalen bij UK. Toen ik opa zag begon ik te brullen. Dit ging de hele middag zo'n beetje door. Maar toen mama er was, durfde ik wel naar hem te lachen.
Afgelopen zaterdag op Famke's feestje (zie ook het verhaal hierover op deze weblog), was het weer bingo bij Frank. En de leidsters op UK merkten ook al op dat ik afgelopen maandag en dinsdag moest huilen, toen een papa de zaal op kwam.

Maar zoals de opmerkende lezer al vast is opgevallen: ik ben alleen eenkenning bij mannen! En dus begrijp ik niet waarom mijn ouders lopen te zeuren! Volgens mij willen ze dit gedrag maar al te graag zien als ik een jaar of 16 ben. Dus; what's the problem?!

Aanstaande zaterdag geeft mama een feestje voor haar verjaardag. Er komen ca 20 volwassenen en 12 kids. Dat wordt dus een gezellige drukke boel! Ik ben nog aan het nadenken of ik dan mijn eenkennigheid zal laten varen......
Ik heb papa en mama vanavond namelijk laten zien dat het best wel meevalt met die eenkennighied. Joost kwam gezellig langs, want hij gaat met papa een hapje eten. Ik lag net in bed, maar gaf aan dat ik er uit wilde. Gelukkig begreep mama mij en werd ik nog even uit bed gehaald. En toen ik Joost zag, moest ik meteen lachen: hij heeft bijna hetzelfde kapsel als papa! Ik wist niet dat dat ook kon. Daarna heb ik lekker met hem geknuffeld. Het bewijs is geleverd, want kijk maar naar de foto! Het was echt genieten, heerlijk.....

Dus wat nou eenkenning?!